Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Ωρα να γυρισεις

Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης
Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παπαδάκος
Επιμέλεια: Μιχάλης Παπανικολάου

Στίχοι:
Ένα σ’ αγαπώ
Που το κάθε γράμμα εννοεί
Σ’ ένα χάος είναι το σκοινί που ισορροπώ
Ένα σ’ αγαπώ Αν στα χείλη το ’χεις πώς αργεί
Λάβα στο κορμί μου να χυθεί
Πάλι να καώ, για ν’ αναστηθώ

Άγριες θάλασσες οι μέρες μακριά σου
Μου ’λειψες, πώς να στο πω

Ώρα να γυρίσεις
Δε με ζουν οι αναμνήσεις
Ώρα να γυρίσεις
Με φιλιά να μ’ αφοπλίσεις
Κι όταν μ’ αγκαλιάσεις
Τις πληγές να ησυχάσεις
Πρόσεχε, μάτια μου
Σαν καθρέφτη μη με σπάσεις

Ένα σ’ αγαπώ
Στις ερήμους πέφτει σαν βροχή
Είναι προσδοκία και ευχή που αποσιωπώ
Ένα σ’ αγαπώ
Πες, να γίνει ο κόσμος φωτεινός
Έλα, γίνε πάλι ουρανός
Για να ακουμπώ, αν παραπατώ

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Μητερα μου ΕΛΛΑΔΑ

  ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ,ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ  ΣΟΥ  ΝΑ

ΒΡΕΘΩ.
 
ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ  ΓΕΝΝΗΘΩ, ΜΕ ΤΑ'Ι'ΖΕΣ ΜΕ ''ΠΟΤΙΖΕΣ''

ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ
Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο AKROPOLH
 
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΩ.
 
ΜΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕΣ ΜΕ

ΑΓΑΠΗ,ΜΟΥ ΕΛΕΓΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ

ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩ ΟΤΑΝ
  ΓΕΝΝΗΘΩ.
 
 ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΑΥΤΗ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ

ΣΟΥ,ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ,ΤΟ   ΠΡΑΣΙΝΟ,ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΟΥ,ΤΑ

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΟΥ,ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΣΟΥ.

ΠΟΣΗ  ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΥΧΗ  ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΩ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΑΧ  ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΜΕΓΑΛΗ  ΚΑΤΑΡΑ  ΜΑΖΙ.  ΓΙΑΤΙ? ΟΛΟΙ 

ΘΕΛΟΥΝ  ΝΑ ΖΟΥΝ  Σ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΝΑ ΜΟΥ

ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ?

ΑΛΛΑ ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ,ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ,ΟΣΟ

ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΜΑΤΩΣΟΥΝ,ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ,ΞΕΦΤΙΛΙΣΟΥΝ,ΕΓΩ

ΘΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΟΡΘΙΑ.

ΘΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΤΗΝ ΜΕΡΑ,ΠΟΥ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

ΕΛΛΑΔΑ,ΘΑ ΛΑΜΠΕΙΣ ΨΗΛΑ ΜΕ

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Το γραμμα

Σετ λευκό διάνυσμα φακέλους

Το γραμμα σου,μια θολη παρουσια σου
αρχιζει να σκαλιζει τα παλια.
Ζωντανευει το παρελθον, χωρις να με σκεφτει
φερνει τις αναμνησεις σαν βροχη
καποιες μου χαμογελαν σαν μικρο παιδι
και αλλες πονανε.....
μενουνε εκει σιωπηλες....
το κλαμα τους τυλιγει
εκμεταλευεται τη στιγμη
και μεσα μου τις κλεινει
τον πονο τους χαριζει...


Εκεινα τα λογια που στο χαρτι εχουν μεινει
το χρονο με την μαγεια τους ξελογιασαν
εκει που ηθελαν τον πηγαν....
μαζι μ αυτον,το γραμμα αρχισε και μενα να παρασυρει
σαν μαριονετα απο εδω και απο εκει με πηγαινε
μια το γελιο, ακουγοτανε
και μια το δακρυ απο τα ματια κυλουσε..